Playboy, cinsel devrimde bir lider, kurgu ve röportajlarda ortaya çıkan yeteneklerin öncü bir yayıncısı ve elbette seksi bayanlar için tarihi bir vitrin olarak dudak hizmeti alır. Yayın o zamandan beri merkezlerini kaybetmiş olsa da, şimdi mimarlık ve tasarımdaki rolüyle kutlanıyor – bu alanların her ikisini de playboy'un etki alanı içinde sağlam bir şekilde kuruyor. Playboy, cinsel devrimde bir lider, kurgu ve röportajlarda ortaya çıkan yeteneklerin öncü bir yayıncısı ve elbette seksi bayanlar için tarihi bir vitrin olarak dudak hizmeti alır. Yayın o zamandan beri merkezlerini kaybetmiş olsa da, şimdi mimarlık ve tasarımdaki rolüyle kutlanıyor – bu alanların her ikisini de playboy'un etki alanı içinde sağlam bir şekilde kuruyor. Şimdi Elmhurst Sanat Müzesi'nde sergilenen "Playboy mimarisi: 1953-1979", dönemin iktidar tasarımlarının Playboy'u nasıl körüklediğini gösteren fotoğraflar, filmler, mimari modeller ve arşiv konularını sunuyoretrafında ’nın erkeksi fantezi, ve başka bir yol. Küratörlüğünü Beatriz Colomina ve Pep Aviles üstlendiği sergi ilk olarak 2012 yılında Bureau Europa'da (Maastricht) sahnelendi ve 28 ağustos'a kadar EAM'DE sergileniyor. Princeton Üniversitesi Mimarlık Fakültesi ve medya ve modernite programı, Colomina liderliğindeki üç yıllık bir araştırma projesinin bir parçası olarak serginin prodüksiyonunda işbirliği yaptı. Colomina'ya Playboy ve Mimarlık arasındaki karşılıklı etkiyi ve serginin arkasındaki ilhamı daha iyi anlamak için bazı sorular sordum.

Playboy modern mimariyi göz kamaştırdı ve geniş bir kitleye hitap etti.

Başlangıçta ünlü erkek yaşam tarzı ve eğlence dergisinin mimari yönlerini keşfetmenize neden olan şey nedir? 10 yıldan fazla bir süredir, 50'li, 60'lı ve 70'li yılların modern mimarlarının ve tasarımcılarının Playboy'da yer aldığını fark ettim . Örneğin, yıllar önce eames arşivlerinde, Charles Eames ve Playboy arasında, yüzyılın en dikkat çekici tasarımcılarının (George Nelson, Eero Saarinen, Harry Bertoia, vb.) katıldığı dergi için bir fotoğraf çekimi hakkında yazışmalar buldum.). Sonra Antfarm üzerinde çalışırken, onların da Playboy'da olduğunu fark ettim. İlk başta bunun bir merak olduğunu düşündüm ama sonra merak etmeye başladım, Playboy'da başka kimvar ? Çünkü tabii ki Playboy yazarlar, filozoflar, politikacılar, aktivistler ile yaptıkları büyük röportajlarla ünlüdür... ama hiç kimse mimarinin Playboy için bu kadar önemli olduğunu fark etmemiştir . Ve 1953'te derginin başlangıcından bu yana böyle oldu. İlk sayılardan itibaren Frank Lloyd Wright ve Mies van der Rohe hakkında özellikler yayınladılar. Playboy modern mimariyi göz kamaştırdı ve geniş bir kitleye hitap etti.

Neden sergi için 1953-1979 dönemine odaklanıyorsunuz?

postmodernizmle hiç ilgilenmediler. Bu mimari açısından ilginç bir dönemdir. Buckminster Fuller ve Paolo Soleri, Archizoom, Jo Colombo ve yeni Playboy'un bir parçası olan diğer İtalyan tasarımcıları postmodernizmle hiç ilgilenmediler.1972 MoMA yerli Peyzaj Sergisi. İdealize edilmiş Playboy pedleri için baştan çıkarma makineleri olarak kendi tasarımlarını yaptıktan sonra, mevcut birçok evi Playboy pedleri olarak da sundular. Charles Moore'un new Haven'daki evini 1969'da Yale'de Dekan olarak yayınladılar ve bir Playboy olarak sundular pad ve aynı şekilde John Lautner'ın Elrod Evi (1971), Chrysalis'in kabarcık Evi (1972) ve Antfarm tarafından yüzyılın Evi (1973). 1979'a vardığınızda her şey biter. Playboy postmodernizmle hiç ilgilenmedi.

Playboy, Frank Lloyd Wright, Mies Van der Rohe ve Buckminster Fuller ve tasarımcılar Charles Eames, Eero Saarinen ve George Nelson gibi mimarlarla röportajlar yaptı. Erkeklik imgeleri oluşturma açısından, Playboy bu figürleri nasıl sundu?

Mimarlar ve tasarımcılar büyük kültürel figürler olarak kabul edildi ve Vladimir Nabokov, Jean Paul Sartre, Marshall McLuhan, Martin Luther King, Malcom X, Salvador Dali, vb.gibi diğer büyük edebi figürler, filozoflar, aktivistler ve politikacılarla birlikte yayınlandı. Mükemmel giyinmiş, onlar da Playboylar olduğuna dair ince ipuçlarıyla, erkeksi incelikleri için semptomatik olarak kutlandılar. Örneğin, derginin ilk yılında Wright, jaguarında “yakınlaştırılan”, tartışmalı bir aşk hayatına ve “radikal, heyecan verici” binalara sahip olan “nadir bir adam” olarak övüldü.

Sergi, mimarinin sadece “Playboy fantezi dünyasında çok önemli bir rol” oynamadığını, aynı zamanda Playboy'un fantezi dünyasının da mimariyi etkilediğini öne sürüyor. Bu duyarlı etkinin nasıl oynandığını nasıl görüyorsunuz?

Playboy sadece mimarlara sahip değildi. Okuyucuya mimarlık ve tasarım konusunda tavsiyede bulundular. Ve mimariyi cinsel fantezileri için destek olarak kullandılar. Gerçekten de, Playboy mimarlık olmadan var olamazdı. Büyük okuyucu kitlesiyle-1972'de zirvede 7 milyon kopya yayınlandı-dergi, modern mimariyi ve tasarımı, Modern Sanat Müzesi gibi herhangi bir mimari dergiden veya herhangi bir kurumdan daha fazla teşvik etti. Playboy belki de her şeyin merkezinde modern bir tasarıma sahip ilk yaşam tarzı dergisiydi.

Bugünün mimari söylemi, Playboy'un 1953-1970 döneminden etkisini nasıl yansıtıyor?

Zampara belki de her şeyin merkezinde modern bir tasarıma sahip ilk yaşam tarzı dergisiydi. Dergi, ne giyeceğini, ne dinleyeceğini, ne içeceğini ve ne okuyacağını, aynı zamanda ne yaşayacağını da içeren erkekler için yeni bir kimlik tasarladı: mobilya ve iç mekan. Bir kadın Dergisi gibi, kesinlikle ayrıntılı tavsiyelerle doludur ve okuyucuya kendilerini yeniden inşa etme şansı sunar. Cinsel hayal gücü bile yeniden şekillendirilebilir. Dergi, kendinizi yeniden tasarlamak için tasarımı kullanma fırsatı sundu. Bugün mimarlık ve tasarım dergilerine bakarsanız, bunlar sadece tasarım dergilerinin varyasyonlarıdır. Playboy. Eksik olan tek şey çıplak kadınlar ve playboy'unmimarideki özelliklerinin, özellikle de genişletilmiş Playboy pedleri serisinin, okuyucularla oyun arkadaşlarından daha popüler olduğunu, sanki baştan çıkarma alanlarının aslında baştan çıkarıldığı iddia edilen bir kadından daha erotik olduğunu fark etmek önemlidir.