Safra rengi duvar kağıdıyla kaplı, halı kaplı boş alanlardan oluşan bir labirent hayal edin. Tavan lambaları titriyor ve odaları birbirinden ayırt etmenin tek yolu, ucuza alınmış farklı mobilya parçaları. Bu, şimdiye kadar gittiğiniz en kötü ikinci el eşya satışı değil ; bunlar internette doğan ve aynı adı taşıyan bir A24 filminin konusu olan "arka odalar". Film, hafta sonu gişede 81 milyon dolar kazanarak yapım şirketi için bir rekor kırdı.

Backrooms, 2019 yılında 4chan'da yapılan ve karmaşık bir çevrimiçi efsaneyi geliştiren bir gönderiyle şekillenen geniş kapsamlı bir siber korku hikayesine dayanıyor. Forumda, bir kullanıcı artık bir arka odanın Platonik idealini temsil eden bir resim yayınladı ve bir diğeri de kavram için özlü bir anlatımla yorum yaptı: "Eski nemli halının kokusu, tekdüze sarının çılgınlığı, maksimum vızıltıda floresan lambaların bitmek bilmeyen arka plan gürültüsü" ile tanımlanan arka odalar, birden fazla katta milyonlarca metrekarelik alanı kaplıyor ve spoiler uyarısı: kötü varlıkları barındırıyorlar. Reddit alt forumlarında ve diğer internet köşelerinde, kullanıcılar gerçeklikten çıkıp kendilerini arka odalarda kaybolmuş halde bulmalarına dair kendi kurgusal anlatımlarını eklediler.

Zamanla bu konsept farklı platformlarda gelişti. Kane Parsons, 2022'de bu konsepte dayalı kısa YouTube videoları oluşturmaya başlayarak hikayenin kendi versiyonunu çevrimiçi olarak hayata geçirdi. Videoları A24'ün dikkatini çekti ve stüdyo ona hikayeyi uzun metrajlı bir filme dönüştürme fırsatı sundu; 20 yaşında olan Parsons, yapım şirketinin bugüne kadar birlikte çalıştığı en genç yönetmen oldu.

Parsons çoğunlukla 3 boyutlu bilgisayar render yazılımı Blender'ı kullanarak çalıştı, ancak konseptini beyaz perdeye taşımak daha somut bir şey gerektiriyordu. Prodüksiyon tasarımcısı Danny Vermette, Vancouver'daki bir stüdyoda arka odaları kurmakla görevlendirildi.

Film ortak bir fikirden doğmuş olsa da, Vermette AD'ye verdiği demeçte, "[Parsons'ın] evreni ve o buna çok fazla düşünce ve enerji harcadı" diyor. Başlamak için Vermette, Parsons'tan hayallerindeki film setini Blender'da oluşturmasını istedi. "Dosyayı gönderdiğinde bilgisayarım çöktü," diyor. "Yaklaşık 100.000 metrekarelik bir alandı." Bütçe ve mekânsal kısıtlamalar, labirent dünyasının tamamını inşa edemeyecekleri anlamına geliyordu, ancak ikili pratik olarak nelerin inşa edilebileceğini ve nerede özel efektlerle desteklemeleri gerektiğini belirledi. Vermette'nin ekibi, dört stüdyoda 30.000 metrekarelik yarım duvarlar, "garip küçük köşeler" ve çıkmaz sokaklar inşa etti. Ekip, set içinde birden fazla seviye oluşturmak için 1.520 fit yüksekliğinde iskele kullandı ve bu da oyuncuların etkileşim kurması için garip alanlar yarattı. Mağara benzeri kanallar ve dik zeminler, mekanı davetsiz misafirleri tuzağa düşürmeye çalışan canlı, nefes alan bir şey gibi hissettirdi. Vermette, "Bunun arkasında bir insan olmadığı fikrini satmak istedik," diyor.

Filmde, alkolik bir mimarken mobilya satıcılığına dönüşen ve Captain Clark'ın kitsch korsan temalı deposunun bodrum katındaki arka odalarına rastlayan Clark rolünde Chiwetel Ejiofor oynuyor. Oyuncu filmin büyük bir bölümünü bu bitmek bilmeyen labirentin içinde geçiriyor—filmin gösteriminden sonraki soru-cevap bölümünde, oyuncu sette yemek ararken kaybolduğunu bile itiraf etti—ancak filmde "gerçek dünyadan" mekanlar da yer alıyor. Captain Clark'ın ve bir terapistin ofisi için Vermette, filmin geçtiği 90'ların çiçekli kumaşlarını, ahşap panellerini ve eski teknolojisini yansıtmış. Kutu şeklindeki televizyonlarda sürekli reklamlar yayınlanıyor ve grafik tasarım, ucuz perakende klişelerini çağrıştırıyor. Captain Clark'ın içindeki bir tabelada "HER ŞEY GİTMELİ!" diye bağırıyor. Bir diğerinde ise "KREDİ GEREKMİYOR!" yazıyor. Vermette, "gariplik ve rahatsızlık duygusu temasını sürdürmek istedi" ve mağaza tasarımı kesinlikle Clark'ın kasvetli ve öfkeli dünya görüşünü yansıtıyor. Evsiz bir halde, yer teşhir yatağında uyuyor ve etrafını birden fazla teşhir lambasıyla sararak hüzünlü bir koza oluşturuyor. Biraz acınası ama Vermette'nin deyimiyle "alaycı" bir yaklaşım. Tıpkı arka odaların set tasarımının filmin ani korku etkisine katkıda bulunması gibi, gerçek dünyanın tasarımı da beklenmedik bir komedi unsuru ekliyor.

Şizofrenik halüsinasyon, hafıza sarayı, perili ev, canlanan Reddit başlığı—arka odaların sembolizmini yorumlamanın sayısız yolu var. Geçtiğimiz Perşembe günü Times Square AMC'deki film gösteriminde Parsons, bunları "insan hafızasının fiziksel mekaniğine paralel" olarak gördüğünü belirtti. Belki de sonsuz yorumlar, insanların çevrimiçi olarak bu kavrama bu kadar ilgi duymasının nedenidir. Çekimlerden önce Ejiofor, arka odalar kavramını ve genel olarak eşiksel alanları anlamak için forumları inceledi. "Sonunda bu tuhaf tavşan deliğine düştüm ve tamamen kaybolmuş hissettim ama aynı zamanda sahip olduğumu bile bilmediğim bir kaşıntının kaşındığını da hissettim," dedi.

Parsons aynı gösterimde, "Bence her bina bir şekilde canlı," dedi. Times Square AMC, New York'un merkezindeki en tuhaf mekanlardan biri. Eğer bu kasıtlıysa, Backrooms pazarlama ekibi alkışı hak ediyor.