Bulgaristan'ın UFO'su" lakaplı bu brütalist daire şeklindeki komünizm anıtı, 1974 ve 1981 yılları arasında Bulgar Ordusu tarafından dikildi. Kubbeli yapı, kutlamalar ve devlet işlevleri için bir mekan olarak hizmet veren geniş bir oturma alanına sahipti. Ek olarak, odanın içi Marx ve Lenin'i kutlayan duvar resimleriyle kaplandı. Todor Jivkov liderliğindeki komünist parti 1989'da düştükten sonra, bina bakıma muhtaç hale geldi. Yapı hala ayakta olmasına rağmen, Doğu Avrupa'nın sürekli donma-çözülme döngüleri çatıda büyük delikler oluşmasına neden olmuştur. Hem restorasyon hem de yıkım üstlenilemeyecek kadar çelişkilidir, bu nedenle bina dağın tepesinde solmaya devam eder.

Hashima Adası, Nagazaki kıyılarından 9 mil (14 kilometre) uzakta küçük ama yoğun bir kömür madenciliği gelişimidir. Adanın karanlık bir tarihi var, 1930'larda ve 40'larda yürütülen madencilik işlerinin çoğu Çinli ve Koreli zorunlu işçiler tarafından acımasız koşullar altında yapıldı. Bununla birlikte, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bu uygulama sona erdi ve 1959'da Hashima Adası 5.200 kişiyi barındırdı ve bazı hesaplara göre onu dünyanın en yoğun nüfuslu yeri haline getirdi. Ancak Japonya'nın hızlı sanayileşmesi 20. yüzyılın ikinci yarısında kömürden petrole geçtiğinde, kömür rezervleri tükendikçe madencilere olan talep hızla düştü. 1974 yılına gelindiğinde madenlerdeki çalışmalar durdu ve Hashima kısa bir süre sonra terk edildi.

Britanya Adaları'nı zorlu Alman Luftwaffe'den korumak için inşaat mühendisi Guy Maunsell, savaşı denize taşımayı önerdi. Bu fikir, Thames Halici'ndeki anakaradan birkaç mil uzakta bir dizi podyum tarafından bir arada tutulan bir dizi uçaksavar nöbetçi kulesinde ortaya çıktı. 1942'de inşa edilen ve on yıl sonra hizmet dışı bırakılan deniz kaleleri nispeten kısa ama çok önemli bir hizmete sahipti. Proje 1958'de resmi olarak paslanmaya bırakılmış olsa da, deniz kaleleri 1960'ların sonlarında kısa bir süre haydut, sansürsüz korsan radyo yayınlarını yayınlamak için kullanıldı.

1 Mayıs 1986'nın Sovyetler Birliği için sevinçli bir ulusal bayram olması gerekiyordu. Ne yazık ki, "Mayıs Günü"nden önce 26 Nisan'da Çernobil Nükleer Santrali'nin erimesi geldi - Pripyat'ın yeni eğlence parkının açılması planlanmadan bir haftadan kısa bir süre önce. Kasaba boşaltıldı ve radyoaktif dönme dolap hiçbir zaman bir patrona hizmet etmedi. 31 yıl sonra hala paslanmış, büyümüş ve zaman içinde donmuş olarak duruyor.

1928'de Canfranc Uluslararası Tren İstasyonu, Avrupa'nın en büyük tren istasyonuydu ve yaklaşık yarım yüzyıl boyunca İspanya ile Fransa arasında çok önemli bir bağlantı görevi gördü. İstasyon, 1965 yapımı Doctor Jivago filmi için set olarak yaygın bir şekilde kullanıldı. Ne yazık ki, 1970 yılında bir tren, istasyona Fransız yaklaşımında yaklaşan bir köprüyü raydan çıkardı ve tahrip ederek terminali işe yaramaz hale getirdi. İstasyonun mevcut harap durumuna rağmen, Canfranc'ın yeraltı tren tünelleri kullanışlı olmaya devam etti. 2006 yılında İspanyol fizikçiler, mevcut istasyonun altında Canfranc Yeraltı Astroparçacık Laboratuvarı'nı açtılar. Serin tünel ortamı ve mevcut hareketli tren rayları, garip bir şekilde uygun bir laboratuvar alanı sağlar.

Bu büyük Beaux Arts tren istasyonu, otel ve ofis kulesi, 1914'te dünyanın en yüksek tren istasyonu olarak açıldı. Motor şehri altın çağına girerken, Detroit'in demiryolu endüstrisi bocalamaya başladı. 1960'lar ve 1970'ler boyunca, site eyaletler arası tarafından yutuldu ve istasyon karlı hatları kaybetmeye devam etti. 1988'de son Amtrak treni istasyondan ayrıldı ve binanın yolcu istasyonu olarak hizmetinin sona erdiğini işaret etti; 2000 yılında, bina bir yük treni istasyonu olarak hizmete devam etti, ancak bu sadece 2004 yılına kadar sürdü ve istasyon o zamandan beri terk edildi. Binanın belirsiz geleceğine rağmen, Michigan Merkez İstasyonu'nun şu anki sahipleri kısa süre önce binanın pencerelerini değiştirmek için bir girişimde bulundular.

Sanzhi Pod Evleri başlangıçta Tayvan'ın New Taipei kentinin hemen dışında eğlenceli bir dizi modüler tatil evi olarak tasavvur edildi. Proje başından itibaren gölgelendi - inşaat 1978'de başladı ve sürekli olarak bütçeyi aştı ve programın gerisinde kaldı. Evler halk tarafından "perili" olarak kabul edildi, çünkü şantiyedeki bazı işçiler açıldıktan kısa bir süre sonra öldü. İleri görüşlü kapsüller hiçbir zaman sürekli olarak işgal edilmedi ve 2008'de belirsiz bir şekilde yıkıldı.

Listenin başka bir art deco rust belt tren istasyonunu içermesi şaşırtıcı değil. Kara sığır Merkez Terminal 1929'da açıldı ve şehrin en parlak döneminde günlük 200 trene kadar hizmet verdi. Üretim sürekli olarak dış kaynaklı hale geldi ve otomobiller giderek daha popüler hale geldi, istasyon 1979'da kapanmak zorunda kaldı. Bina, Merkez Terminal Restorasyon Şirketi'nin terminali satın aldığı yakın zamana kadar yıllarca solmaya bırakıldı. İstasyonu eski ihtişamına kavuşturmayı planlıyorlar - takdire şayan olduğu kadar göz korkutucu bir çaba.