Çağlarının en yetenekli mimarları arasındadırlar. Yine de övgü, övgü ve ödüller erkeklere gitti. Tarihten yazılmaktan bıkmış kadınlarla tanışın Denise Scott Brown, 1967'de Robert Venturi ile evlendiğinde doçent oldu . Pennsylvania ve Berkeley üniversitelerinde öğretmenlik yapmış ve California Üniversitesi'ndeki yeni mimarlık okulunda ilk programı başlatmıştı. Önemli bir yayın sicili, hevesli öğrencileri ve meslektaşlarının saygısı vardı. 1989 tarihli makalesinde, Room at the Top'da anlattığı gibi ? Mimarlıkta Cinsiyetçilik ve Yıldız Sistemi, “eşleri davet etmediğimiz için” dışarıda bırakıldığı kutlama yemekleri olurdu; “mimarın karısının” varlığı yönetim kurulunu rahatsız ettiği için dışlandığı iş görüşmeleri; "Demek mimar sizsiniz!" Venturi'ye, ardından: "Siz de bir mimar mısınız?" Her şeyi taçlandırmak için, 1991 Pritzker ödül jürisi, çalışmalarının “bu yüzyılda mimarlık sanatının sınırlarını nasıl genişlettiğini ve yeniden tanımladığını, belki de başka hiçbir şeyin yapmadığı gibi” anlattığında, ödül sadece Venturi'ye verildi .

2013 yılında Harvard Graduate School of Design'daki iki öğrenci, katkısının takdir edilmesini talep etmek için çevrimiçi bir dilekçe başlattı . Şimdi 20.000'den fazla imzası var. Scott Brown, "Bana bir Pritzker ödülü değil, bir Pritzker katılım töreni borçlu" dedi. "Ortak yaratıcılık fikrini selamlayalım." Ödül başkanı Lord Peter Palumbo kibarca reddetti. "Daha sonraki bir jüri, daha önceki bir jüri çalışmasını yeniden açamaz veya ikinci tahminde bulunamaz," diye yanıt olarak, "doğrudan bizim dikkatimize daha genel bir soruna, yani kadınlara adil ve eşit bir meslek içindeki yeri ”. Sadece bir yıl önce, jürisi gong'u Çinli mimar Wang Shu'ya vermişti., uygulamasının her zaman mimar eşi Lu Wenyu ile ortak bir ortaklık olduğu gerçeğini görmezden geliyor Bu ay, şu anda 87 yaşında olan Denise Scott Brown'un 2018 Soane madalyası ile ödüllendirilmesiyle, geçmişte yapılan hataların küçük bir düzeltmesine işaret ediyor . Alanlarına büyük katkı sağlayan mimarlara verilen yıllık ödülün ikinci alıcısıdır. Bu yıl jürinin bir parçasıydım ve Scott Brown'ın adı anılır söylenmez diğer tüm yarışmalar sona erdi. Bu, şahit olduğum bu tür görüşmelerin en oybirliğiyle alınan kararıydı. Yaratıcı ortaklıkların bireysel katkılarını çözmek her zaman zordur. Ancak, 1972'de yayınlanan ve reklam panolarının ve sosisli sandviç standlarının mimarların ilgisini çekmeye değer olduğunu savunan "nazik manifesto" Las Vegas'tan Öğrenmenin, Scott Brown olmadan asla gerçekleşmeyeceği açıktır . 1966'da Venturi'yi oraya götürdüğünde, Güney Afrika'da gelişerek geliştirdiği yol kenarı yerel dilleri ve popüler kültürden etkilenerek Vegas Strip'e birkaç hac ziyaretinde bulunmuştu. Aynı zamanda, Londra'da Alison ve Peter Smithson'dan, Architectural Association'da okurken öğrendiği fikirlerle de yankı uyandırdı, Strip aslında çok büyük bir “bulunduğu gibi” nesneydi.

Scott Brown, 1968'de Yale'de Venturi ve Steven Izenour ile birlikte ders vereceği ders olarak Las Vegas'ı seçti. Ayrıca "ördek" terimini heykelsi, sembolik nesneler olarak işlev gören binalara atıfta bulunmak için kullandı (ördek şeklindeki yumurtaya atıfta bulunarak Long Island'da), içinde olanlardan bağımsız olarak uygulanan süslemeli işlevsel bir kutu olan "dekore edilmiş kulübenin" karşısına yerleştirilmiştir. Bu terim, onlarca yıldır popüler hale geldi ve şimdi sıklıkla "Venturian ördeği" olarak anılıyor. Scott Brown bir keresinde atıfı düzeltmek için bir editöre yazdı. Mektubu, kocasından bir alıntı olan “Az Sıkıcıdır” başlığı altında basılmıştır. Scott Brown yalnız değil. Oldukça kurumsallaşmış bir görünmezlik pelerini, MJ Long'un Britanya Kütüphanesi'ndeki çalışması, genellikle kocası Colin St John Wilson'a atfedilen bir proje ya da Su Rogers ve Wendy Foster'ın kocalarıyla erken projeler üzerinde çalışması olsun, başarılı mimari ortaklıklarda kadınları uzun süredir gizlemiştir. Richard ve Norman (Rogers, yaptığı iş için her zaman eşit derecede itibar gördüğünü düşünse de mimarlık alanında çalışan bir kadın olmaktan hiçbir zaman ayrımcılık görmediğini söylüyor). Hopkins Architects'in kurucu ortağı Patty Hopkins, bir grup erkek yüksek teknoloji mimarı tarafından Photoshop'lanarak tarihten silindi.2014 BBC dizisi Modern Dünyayı İnşa Eden İngilizler'i tanıtmak için. Bu arada Daniel Libeskind'in küresel başarısı , şirketin yönetiminin her yönüyle ilgilenen korkutucu bir siyasi müzakereci olan karısı Nina'ya çok şey borçludur . Hollandalı sanatçı Madelon Vriesendorp , başına buyruk erkek mimarların eşlerine itibar edilmemesine uzun zamandır alışkın. 1970'lerin başında, eşi Rem Koolhaas ile New York'a taşındığında, Manhattan mimarisinden esinlenen bir dizi resim yapmaya başladı. Ürkütücü rüyalarında , soyunan hallerde Özgürlük Heykeli, New York silüeti bir canavar tarafından yutulmuş ve Empire State Binası, Chrysler Binası ile yatakta, Rockefeller Center'ın eylemine yakalanmıştı. Bu son resim, Flagrant Délit, Koolhaas'ın polemik kitabı Delirious New York'un kapağı olacak ve kendi mitolojisini ele alacaktı. İzinsiz olarak diğer kitapların kapaklarında kullanılmış ve geriye dönük olarak Vriesendorp'un ortak kurduğu mimarlık pratiği olan “Metropolitan Mimarlık Ofisi tarafından görevlendirilmiştir” olarak başlıklandırılmıştır.

Bu yılın başlarında Architectural Review tarafından Ada Louise Huxtable ödülüne layık görüldüğünde , #MeToo hareketinden bahsetti . Ancak, "kadınların görmezden gelinmesinin, senaryodan yazılmasının ve çıplak hırslı kendini tanıtan gözlere görünmez olmasının daha sık ve daha sinsi olduğunu" vurguladı. Bu kadınlar için, "Ben Ne Ben" adında bir karşı hareket başlatmak istiyorum. "Dedi. Bunun "biraz şaka" olduğunu, #MeToo'yu küçültmeyi amaçlamadığını söylüyor ve OMA'nın ilk günlerindeki rolünü "sadece boyamak" olarak küçümsüyor. Yani MoMA'nın topladığı renk türü . "Ben ve Zoe yardımcı olduk," diyor. "Suluboyaları ben yaptım, akrilikleri o yaptı ve biz her şeyi toplayıp adamlar çok yorgun olduklarında postaneye götürdük. Ancak erken OMA planları Vriesendorp'un etkisini gösteriyor. Seminal Exodus projesi, muhayyel surlar itibaren o yapılan hangi hipnotize kolajlar için, Hollanda parlamentosunda için yarışmalar , İrlanda başbakan ev ve Paris'teki Parc de la Villette'nin , onu belirgin gerçeküstü eli hepsi de parlar .

Scott Brown gibi, o da mimarlık kurumunun gündelik kadın düşmanlığının derse eşit olduğunu gördü. ABD mimarlık okulunun önde gelen bir dekanı, Koolhaas tarafından kendisine tanıtıldığında, elini sıkmayı reddetti. "Bu feminist saçmalığa inanmıyorum," dedi arkasını dönerken. "Her şeyi kabul ettik" diyor. “Tüm serseri kıstırma ve beceriksiz ilerlemeler. Erkeklerin, zavallı şeylerin bu dürtüye sahip oldukları, kendilerine engel olamayacakları fikri vardı. " Sonra ünlü kocalarının fahişelerine katlanmak zorunda kalan eşler vardı. Vriesendorp “Herkesin erkek ve kız arkadaşları oluyordu” diyor, “ama erkekler için daha kolaydı çünkü çocukları yoktu. Eve gitmeleri ve gece uyumaları gerekmiyordu. " Çocuk sahibi olmayı ve çocuk bakımının maliyetini birçok kadının bir kenara atılmasının nedenleri olarak gösteriyor. “Çocuk sahibi olmak, OMA'ya katılımımı tamamen sınırladı” diyor. "Bütün gece ayakta olmak çok yorucu ve hiçbir şey yapacak vaktim yok." Dünyanın önde gelen kadın mimarlarının çoğunun - Zaha Hadid, Liz Diller , Kazuyo Sejima - çocuk sahibi olmaması belki de tesadüf değildir. Bir göre kadınlar Mimarlıkta anket Mimarlar Journal tarafından yürütülen, İngiltere'de kadın mimarlarından fazla% 90 annelik engelleyen kariyerlerini inanıyoruz. Katılımcıların yarısından fazlası cinsel ayrımcılığa maruz kaldıklarını söylerken, başka bir anketkadınların dünyanın önde gelen mimarlık firmalarındaki en yüksek dereceli işlerin yalnızca% 10'unu işgal ettiğini buldu. Mimarinin eşitlik gibi bir şeye ulaşması için daha gidilmesi gereken çok uzun bir yol var. Çok sayıda önde gelen erkek mimar tarafından iddia edilen zorbalık ve cinsel taciz olaylarını ayrıntılarıyla anlatan "Boktan Adamlar" listesinin kısa süreli internet üzerinden yayınlanmasının ardından yankıların olmaması, erkeklerin mesleği ne kadar sıkı tuttuklarını gösteriyor. Vriesendorp'un yakın tarihli bir röportajında ​​belirttiği gibi : “Ne diyorlar? Her başarılı erkeğin arkasında şaşırmış bir kadın vardır. Yoksa şimdi her başarılı kadının arkasında kızgın bir erkek mi var? "