Bekar Kadınlar ve Mekanları: Robin Reetz'in Brooklyn'deki Apartmanı

Merve Yılmaz

Eklenme:2 Temmuz 2025

Güncellenme:19 Temmuz 2025

376

Bekar Kadınlar ve Mekanları: Robin Reetz'in Brooklyn'deki Apartmanı

"Kendi zihinsel ve duygusal karmaşamı temizlemek için çok çalıştım ve şimdi kendi alanımın da aynı şeyi temsil ettiğini düşünmeyi seviyorum."

Bekar Kadınlar ve Mekanları'nın bu sayısı size bir dokunuşla geliyor. Mekân eşit derecede büyüleyici olmadığından veya konu eşit derecede güzel ve karmaşık olmadığından değil, ancak bu taksit için tüm fotoğraflar karantina sırasında sakin tarafından telefonunda çekildi. Ve Robin Reetz'in oldukça göze sahip olduğunu, güzel bir kelime ustası ve fotoğrafçılık için artık bilinen bir usta olduğunu söylemeye gerek yok. Robin, Clinton Hill'de yaşıyor ve Club Monaco'nun kopya ve editoryal içeriğinden sorumlu. Yeni (ish) bekar, dairesi güzel yüksek tavanları, ince boya renkleri ve süslemeleri ile temiz bir soluktur ve hepsi bu iç mekanlar ve terzilik minimalisti için nötr monokromatik zemin görevi görür. Robin ile son zamanlarda yalnız yaşamaya geçişi, koronavirüsün merkez üssündeki yaşam ve şu anda ona duygusal olarak en çok neyin yardımcı olduğu hakkında konuştuk. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, alanında bulunan sakinlik aynı zamanda kişisel bakış açısına da uzanıyor. Bilge içgörüleri, kusursuz tarzı ve gülünç derecede sevimli yavrusu Lola'nın fotoğrafları için okumaya devam edin.

➤ Bekar Kadınlar ve Mekanları: Serbest Yaratıcı Vanessa Labi'nin Kuzey Kaliforniya Evi

> Bekar Kadınlar ve Mekanları: Robin Reetz'in Brooklyn'deki Apartmanı,

Nerede yaşıyorsunuz ve ne kadar süredir bu alandasınız?

Clinton Hill, Brooklyn'de yaşıyorum ve dört yıldan biraz fazla bir süredir buradayım.

İç mekan estetiğinizi nasıl tanımlarsınız?

İç estetiğim minimal ve temiz, ama her şeyden önce onu sıcak ve havadar olarak düşünmeyi seviyorum. New York gibi bir şehirde, kamusal dünyada olduğunuzda sürekli olarak yer kapmak için savaşıyorsunuz, bu yüzden evimin olabildiğince geniş hissetmesi bana çok yardımcı oluyor. Buradaki en büyük lüks, bu yüzden üzerine çıkmadan veya bir şeye çarpmadan dolaşabilmek gerçek özgürlük gibi hissettiriyor! Aynı zamanda zihinsel durumumun bir şeyi devirmeden yayılabileceğimi hissetmesine de yardımcı oluyor.

Kısa bir süre önce kendinize ait bir alana sahip olmaya geçiş yaptınız. Bu değişimden bu yana tarzınız nasıl gelişti?

Sadece birçok şeyden kurtuldum. Dairem yaklaşık 500 metrekare olan küçük bir yatak odası. Başlamak için çok fazla "şey" yoktu, ama alan fikrini gerçekten benimsedim ve onu mümkün olduğunca temiz, havadar, sıcak ve açık hissettirdim!

Bir partnerle birlikte yaşama konusunda özellikle özlediğiniz bir şey var mı?

Gününüzü paylaşabileceğiniz ve küçük şakalar yapabileceğiniz ya da komşular hakkında hikayeler paylaşabileceğiniz birinin olması güzel. Sonuç olarak, yalnız yaşamayı gerçekten seviyorum ve her zaman da öyle oldu, bu yüzden şu an için gerçekten zevk alıyorum.

Kendi zihinsel ve duygusal karmaşamı temizlemek için çok çalıştım ve şimdi alanımın da aynı şeyi temsil ettiğini düşünmeyi seviyorum.

Terzilik bakış açınız güzel, minimal ve güçlü. Bunun şu anda kim olduğunuzun doğru bir tanımı olduğunu düşünüyor musunuz?

Teşekkür ederim. Kesinlikle... Kendime davranışlarımızda, eylemlerimizde ve başkalarına nasıl davrandığımızda, insanlara sürekli olarak kim olduğumuzu ve ne istediğimizi söylediğimizi hatırlatmayı seviyorum. Bu duygu ne giydiğimize ve evlerimizin nasıl göründüğüne kadar uzanıyor ve evimin estetiğime ve genel olarak hayata bakış açıma çok iyi uyduğunu düşünüyorum. Kendi zihinsel ve duygusal karmaşamı temizlemek için çok çalıştım ve şimdi alanımın da aynı şeyi temsil ettiğini düşünmeyi seviyorum.

Karantina, mekânınız hakkında düşünme ve mekânınızda yaşama şeklinizi nasıl değiştirdi?

Karantina sırasında New York'ta olmak ve pandeminin merkez üssünde yaşamak tahmin edebileceğiniz gibi zordu. Bir bahçeye veya balkona sahip olmamak zor oldu ama erişebileceğim bir çatıya sahip olduğum için şanslıyım. Bu süre zarfında alanım çok değerliydi ve hala sağlıklı, mutlu olduğum ve rahat olduğum ve kendimi evimde hissedebileceğim bir alanda olduğum için kendimi şanslı hissediyorum.

Pandemi öncesi bildiğiniz hayatla ilgili en çok neyi özlüyorsunuz? Ve bu, neye değer verdiğinizi ve yeni bir normale sahip olduğumuzda nasıl yaşayacağınızı değiştirdi mi?

Günlük sosyalleşme! Hepimizin günde milyonlarca kez sahip olduğu bu küçük etkileşimleri ne kadar takdir ettiğimi hiç fark etmemiştim - kafede biriyle sohbet etmek, şehrin enerjisini hissetmek vb. Ayrıca dışarıda olmayı, spor salonunda olmayı ve aktif olmayı gerçekten özlüyorum. Egzersiz yapmayı ve spor salonuna gitmeyi seviyorum ve bunu haftalık rutinimin bir parçası olarak yapmamak zor oldu. Tabii ki, seyahat - herkes gibi ben de bunu özlüyorum. Geri dönüp başkalarını ve dünyayı tekrar görmek için sabırsızlanıyorum ve bir zamanlar gerçekten kabul ettiğimiz her şey için şükran duygusuna tutunmayı gerçekten umuyorum.

Son 6 hafta içinde size duygusal olarak en çok yardımcı olan birkaç şey nedir? Şu anda dört gözle beklediğiniz birkaç şey nedir?

Akılsız TV izleyerek veya Animal Crossing (!) oynayarak kontrol etmeme ve üretken olmama izin veriyorum. Okumak, egzersiz yapmak, FaceTime, Zoom ve günlük tutmak harika ve bunu yaparken kendime sadece kestirmek, oyun oynamak ya da hiçbir şey yapmamak için zaman tanıyorum. İhtiyaçlarımı dinlemek ve bu inanılmaz derecede özel, benzersiz ve sessiz zamanda iyi hissettiren şeyi yapmak her şeyden önce geliyor.

Bu süre zarfında alanım çok değerliydi ve hala sağlıklı, mutlu olduğum, rahat olduğum ve kendimi evimde hissettiğim bir alanda olduğum için kendimi şanslı hissediyorum.

Kendinize ait bir alana sahip olmanın en çok neyi seviyorsunuz?

Eve geldiğinizde her şeyin tam olarak bıraktığınız yerde olacağını bilmek. İstediğiniz gibi dekore edin. Her şeyin istediğiniz gibi kokması. Asla taviz vermek zorunda kalmamak. Gürültülü veya sessiz olmak ya da birden fazla torba tortilla cipsi yemek ve kırıntıları her yere almak ya da gece 1'de bir dolabı temizlemek ve bunun hakkında hiç kimseyle konuşmak zorunda kalmamak. Bana göre bu en üst düzey özgürlük.