Vanessa Labi , birçok yeteneğe sahip bir kadın. Yıllardır sosyal medya stratejisi alanında çalıştı ve şimdi gerçek aşkı olan yazmaya ve yaratmaya geri döndü. Şu anda Sacramento, Kaliforniya'da serbest sanat yazarı olarak çalışıyor ve The Sacramento Bee, Sacramento News & Review ve Comstock's Magazine gibi yayınlar için yaratıcı topluluk , film ve kesişimsellik konularını ele alıyor. Ayrıca The Vessel adlı kişisel denemeler, düşünceler ve bağlantılardan oluşan bir bülten de yazıyor . Son olarak, ama kesinlikle en az önemli değil, eski güzel Instagram'da bir tür yaşam tarzı etkileyicisi . Kendisinin deyişiyle aydınlık ve ferah mekanına bir göz atmayı ve 2020'nin zorluklarıyla başa çıkmak için sarf ettiği bilgelik dolu sözleri çok sevdik. Özellikle de şu gerçek bombası: "Bizi gerçeklerimizden uzak tutan ailevi ve toplumsal baskıları hem büyüleyici hem de sinir bozucu buluyorum. Ama aynı zamanda bizi gerçeklerimize doğru iten güçlere de minnettarım." Bu yaratıcı gücün daha fazlası aşağıda.

Peki Kaliforniya'da hayat nasıl?

Asla asla deme, ama sanırım Kaliforniya'dan asla taşınmayacağım. Çok geniş ve hem doğal alanlar hem de şehir hayatı açısından çok şey barındırıyor. Klişe olacak ama herhangi bir yolculukta çölü, dağları ve okyanusu görebilirsiniz. Bir yolculukta tüm bu zenginliği deneyimlemek asla sıkıcı olmaz. Los Angeles'ı -doğum yerim, üniversiteyi ve yirmili yaşlarımın bir kısmını geçirdiğim yer- çok idealize edilmiş bir ışıkta görme eğilimindeyim ama bu şekilde daha fazlasını seviyorum. Hayatınızı dramatize etmek ve anlatmak, yaşamanın keyfinin bir parçası. The New Yorker Presents'ın son bölümlerinden biri Los Angeles'ın büyülü ışığını ele alıyor ve bende gerçekten yankı uyandırdı. Sis, manzara ve hava, o büyülü ışık üzerine çöktüğünde güzel bir şekilde bir araya geliyor. Kaliforniya'da geçen filmleri seviyorum. Los Angeles filmlerini, Sacramento'da geçen filmleri (daha nadir ama giderek daha sık görülüyor; teşekkürler Ladybird!), hepsini seviyorum.

Kişisel alanınızı yaratırken nasıl bir atmosfer yaratmak istediniz? Estetiğinizi nasıl tanımlarsınız?

Hmm, atmosfer mi? Atmosfer her yerde! Eklektik, üzerinde çalışılan bir atmosfer. Sanırım bu karmakarışık atmosfere birkaç faktör katkıda bulunuyor. Bazı işlerim yirmili yaşlarımda tarzımdan kalma. Duvar resimlerimin bazıları da o zamanki tarzımı yansıtıyor. Hâlâ hoşuma gidiyor, tamam ama sanat benim için önemli ve bana daha çok hitap eden parçalara yatırım yapmayı dört gözle bekliyorum.

Orta yüzyıl, postmodern, 80'ler maksimalizmi, çöl minimalizmi, hepsini seviyorum

Ve bir diğer şey de, konu dekorasyon olduğunda pek çok stil ve dönemi çok sevmem. Orta yüzyıl, postmodern, 80'ler maksimalizmi, çöl minimalizmi, hepsine bayılıyorum. Tüm bu stilleri takdir etmek ve özümsemek bunaltıcı olabilir, ancak kendi tarzınızı bulmayı eğlenceli kılan şeylerden biri de bu. Yumuşak tonları ara sıra renk patlamalarıyla karıştırmayı seviyorum. Değiştirmek istediğim şeylerden sık sık bahsetsem de, dekorasyonumun çoğunu seviyorum ve geçen yıl boyunca yavaş yavaş inşa etmekten çok keyif aldım. Sanırım tarzım Kaliforniya bohemi tarzında. Yumuşak tonları ara sıra renk patlamalarıyla karıştırmayı seviyorum. Son birkaç yıldır Instagram akışlarımızı kasıp kavuran minimal, nötr tarzın cazibesine kapıldım. Ama özünde, tarzımın çok daha eklektik olduğunu düşünüyorum. Daha sıra dışı, eğlenceli detaylara sahip, beklenmedik şekillerde renklerle harmanlanmış ve farklı etkilerin bir karışımı olan mekanlar gördüğümde kendimi çok daha aydınlık hissediyorum. Sakinleştirici, boş bir sayfa görmektense, kişinin ve birinin hayat hikayesinin daha fazlasını görmek daha eğlenceli. Nötr havayı hâlâ sevmiyorum demiyorum; dediğim gibi, hepsini seviyorum.

Kişisel ve iç mekan tarzınız zaman içinde değişti mi?

Kesinlikle. Sanırım yirmili yaşlarımda daha çok trend parçalara veya en iyi fırsatlara odaklanırdım. Şimdi ise daha uzun ömürlü parçalara biraz daha fazla yatırım yapmayı seviyorum. (San Francisco'daki bir çöp konteynerinde rattan rafını bulan kişi böyle diyor!) Fark ettiğim bir şey var ki, belki de bu sadece bir milenyum kuşağı meselesidir, ailemin ve arkadaşlarımın neredeyse hiç basılı fotoğrafı yok. Bu kişisel dokunuşlardan daha fazlasını katmak istiyorum. Ayrıca iki kültürümden de daha fazla etki katmak istiyorum. Annem Meksikalı, babam İsrailli. Bir gün dekorasyonumda bunun yansıtılmasını isterim.

Kendinize ait bir alana sahip olmanın en çok nesini seviyorsunuz?

Kendi alanınızın olması büyük bir mutluluk ve huzur veriyor. Yaratıcı arayışları teşvik ederken gerçekten çok faydalı ve sanırım bu yüzden bu alana tutundum. Erkek arkadaşım geçen yıl San Francisco'dan Sacramento'ya taşındı ve birlikte yaşamak yerine, birkaç blok ötede ona şirin bir yer bulduk. Birlikte yaşama fikrini seviyorum ama şimdilik benim için kendi alanımın olması önemli - elbette dekore etmek için, ama aynı zamanda yazıp kendi başıma dans etmek için de.

Geçtiğimiz yıl hepimiz evlerimizde daha önce hiç olmadığı kadar çok vakit geçirdik. Bu durum sizin için nasıl bir etki yarattı?

Evde olmayı seviyorum ve kendimi sıkı bir içe dönük olarak görüyorum, ancak karantina bu ev zevklerini biraz baltaladı. Pandeminin başlarında, reklam ajansı işimde 9-5 mesai saatleri arasında çalışırken, deneyim çok incelikliydi; meslektaşlarımla sanal bir dostluk kurmak güzeldi ama stresli havanın eve girmesi de zordu. O dönemde, pandemi nedeniyle pazarlama bütçelerini kısmak zorunda kalan müşterilerimize değerimizi kanıtlamak için büyük bir baskı altındaydık. Ağustos ayında işten çıkarıldıktan sonra muazzam bir rahatlama ve korku hissettim. İkincisini atlattıktan sonra, daha bilinçli bir şekilde yazmaya devam etmek için kendime daha önce hiç tanımadığım bir fırsat sunduğunu fark ettim. Evden yazma projeleri üzerinde çalışmak harika bir deneyimdi. İstediğim kadar mekandan mekana geçebiliyor, tuhaf saatlerde çalışabiliyor ve ara sıra balkonumda mola verip kitap okuyabiliyor veya insanları izleyebiliyorum.

Yaratıcı çabalarınız ve profesyonel uğraşlarınız hakkında bize bilgi verir misiniz?

Son on yıldır reklam ajansı dünyasında sosyal medya stratejisi alanında çalışıyorum. Zamanın gereği içine düştüğüm şeylerden biriydi. Gazetecilik ve yazarlık işlerinin az ve seyrek olduğu, sektörün sürekli değişim içinde olduğu bir durgunluk dönemine denk geldim. (Hiçbir zaman değişim içinde olmayacağından emin değilim.) Ama yaratıcı pazarlama alanlarında edindiğim deneyimler için minnettarım; bana yeni beceriler kazandırdı ve ekip çalışması yapmaktan keyif alıyorum.

Kadınları, bir şeyler yapma zorunluluğu hisseden tarafınızla iletişime geçmek için beni dinlemeye teşvik ediyorum.

Artık sanat gazeteciliği, yaratıcı kurgu dışı yazılar ve bültenim aracılığıyla yazmaya geri döndüğüme göre, kendimi daha özgün hissediyorum. Haberini yaptığım kültür yazıları, insanları neyin harekete geçirdiğini, bir şeyi nasıl başardıklarını, nelerin üstesinden geldiklerini öğrenmemi sağlayarak bana hayat veriyor. Tutkunuzu yaşamanın pek çok benzersiz yolu olduğunu hatırlamak hoşuma gidiyor. Deneme yazılarımın bir kısmını en sevdiğim edebiyat yayınlarından bazılarına göndermeye başladım, bu yüzden biraz ivme kazanıp bu alana yöneleceğimi umuyorum. Aynı zamanda, yıllar içinde eğlenceli ve yaratıcı bir çıkış yolu haline gelen yaşam tarzı alanında içerik üreticisiyim. Kişisel tarzımı, kültürden kesitler ve öneriler paylaşıyorum ve ara sıra şiir ve dans videoları paylaşıyorum!

Yaratıcı hayallerinizin peşinden gitmek cesurca bir hareket. Bu adımı attıktan sonra kendinizi nasıl hissediyorsunuz?

Çok fazla yeniden hayal kurmam gerekiyor. Pazarlamada uzun yıllar geçirdim, sadece beni nereye götüreceğini görüp içimdeki hayalperesti görmezden geldim. Şimdi ise hayran olduğum işleri okumaya, araştırmaya, atölyelere katılmaya, yazmaya çok zaman harcıyorum. Sanırım artık yüksek lisansa başlamalıyım! Ama şimdilik, bu arayışın tadını kendi başıma çıkarıyorum. Bazen sırada ne olacağını bilmediğim için kaygılanıyorum ama sanırım bu yıl bize o eşikte yaşamayı öğretti.

Yolculuğunuz ve şu an bulunduğunuz yer hakkında en çok neyi seviyorsunuz?

Bu yolda daha fazla zamanım olmasını seviyorum. Şu anda tüm yazılarımın yer alacağı ve tekrar blog yazabileceğim web sitemi yeniden inşa edip yayına sokmakla meşgulüm. (Yedi yıllık stil blogum yaklaşık bir yıl önce yanlışlıkla silindi). Hâlâ tam zamanlı reklamcılık sektöründe çalışırken ve ek olarak yazarlık ve içerik üretimiyle uğraşırken, web tasarımı yolculuğuna çıkmak zordu. Kendime ve bundan sonra nereye gitmek istediğime yatırım yapmak için zamanımın olmasını seviyorum.

Bunu başarmak için bir dürtüye ihtiyaç duyan kadınlara ne gibi tavsiyelerde bulunursunuz?

Kadınları, bir şeyler yapma zorunluluğu hisseden yanınızla temasa geçmek için beni dinlemeye teşvik ediyorum. Üniversitede sanat yazarlığı yapmaya başladığımda veya birkaç yıl sonra stil blogumu kurduğumda, içimde onları takip etme isteği vardı. Şimdi bile, bültenimi yazarken ve podcast'imi yaparken içimdeki ateşi duyuyorum. Kimse istemedi! (Gülmekten kırılıyorum).

Yeni bir yol inşa etmeye koyulmak kutlanacak bir şeydir

Kendinizin bu yönünü dinledikten sonraki adımlar biraz daha karmaşık. İnsanlarınızı bulun; Instagram ve Twitter bu konuda bana yardımcı oldu. Alanınızdaki insanlarla tanışın. Daha fazla bilgi edinmek için atölyelere veya konferanslara gidin. Birkaç yıl önce bir dergi yapım atölyesine katıldım ve -sonuçta bir dergi yapamamış olsam da- bu alan hakkında daha fazla şey öğrenmekten ve niş bir şeyler yaratan cesur insanlardan öğrenmekten mutluluk duydum. Yeni bir yol inşa etmeye koyulmak kutlanacak bir şey. Değişmeye zorlanmak ya da belki içinizden bir ses duymak, dinlemek ve o şeyi denemek... İşte bu çok büyük bir şey!