“Koleksiyonum, dünya hakkında nasıl hissettiğimin görsel bir ifadesidir,” diyor evinde sergilenen birinci sınıf sanat eserinden Suzanne McFayden. 2015 yazında Suzanne McFayden kendini erkeklerle dolu bir odaya ne yapacağını söyleme alışılmadık bir pozisyonda buldu. Jamaikalı doğumlu yazar ve hayırsever Austin'in batısındaki tepelerde bir ev satın almıştı ve bazı kararlar verdiler. “Kendi alanlarında saygı duyulan bu erkeklerle bir masada oturan tek kadın olma konusunda güçlendirici bir şey var” diyor, 7.000 fitkare Brutalist'i dönüştürmeye yardımcı olan mimarlar, inşaat mühendisleri ve araştırmacılar ekibine atıfta bulunuyor kendi yaratıcılığının tekil bir vizyonuna dönüşüyor. “Daha önce hiç sahip olmadığınız bir şekilde konuşmayı öğreniyorsunuz.” Ünlü McFayden'in 26 yıllık bir evlilikten, boşanmadan ve kendi tercihlerini geliştirmesi gerektiğini anlayan Paul Lamb Architects'ten ünlü Austin mimar Paul Lamb ve Ted Young ve Vaughn Miller Studio'nun iç tasarımcısı Jennifer Vaughn Miller'da müttefikler buldu. yaklaşık yirmi yıl şimdi üç çocuk yetiştirmek için harcadı. “Suzanne dünyevi, kırbaçlı ve sanata tutkulu” diyor Lamb. “Yeni bir başlangıç ​​ve kendi karakterini yansıtan bir yere ihtiyacı vardı.” McFayden, “Evimi kaybettiğim yerde döndüm ve kendiminkini yarattım” diye ekliyor.

Evin ağır yapısına sıcak ve misafirperver bir estetik kazandırmak için Lamb ve Young, dış duvarlarını, çam zeminlerini ve yüksek ahşap ve çelik çatı makaslarını görsel olarak tutukladı. Ancak akışı iyileştirmek için iç bölmeleri yıktılar ve boşluğa, sözleriyle “bazen kabuğunun sertliğini ve bazen zıtlığını artıran beton kabuğun ham ve çağrışımsal gücünü vurgulayan” beklenmedik malzemelerden oluşan bir karışımla enjekte ettiler. Mutfakta, girişten taşınan karartılmış çelik paneller, beyaz macaubas kuvarsitinin tepesinde bulunan bir adaya ve liken benekli ağaç kabuğu çinilerine kaplı bir duvara katılır. Huysuz bir toz odası, İtalyan mermer bir lavabonun özel delikli çelik makyajla ve boyanmamış pirinç donanımıyla dengelenmesini sağlar. Her yerde, büyük oranda orantılı pencereler ve cam kapılar, doğal ışık patlamasının boşlukları yumuşatmasına ve sarmasına ve dışarıya bağlamasına izin verir. “Önceki evi Austin'in yerleşik bir mahallesinde takdire şayan bir evdi,” diyor Lamb, “ama bu ev yeni olanaklar sundu. Cesur ve beklenmedik olabilir; düzensiz bir ruhu ifade edebilir. ”

Bu cesurluğun çoğu mevcut mimarinin izniyle geldi, bunun çoğu, Lamb gibi, dökülen beton duvarlardan ilham alan McFayden ve Vaughn Miller arasındaki ilişkinin ve tarafsız bir galeri sağlama yeteneklerinin bir sonucuydu. koyun derisi sandalye ve Haas Brothers tarafından el oyması ceviz dışkı ve Koreli sanatçı Hun-Chung Lee'nin seramik yemek masası da dahil olmak üzere cesur özel mobilyalar için benzer zemin. Vaughn Miller, “Eserin eğrileri ve doğramaları bir sanat eserini ifade eder, ancak çocuklar mutlu bir şekilde ödev yapabilir ve bütünlüğünü bozmadan orada yemek yiyebilirler” diyor. “Gözlük ve incelik arasındaki ince çizgi, sürekli bulanıklaşmaya çalıştığımız çizgidir.” Bu tür ifade parçaları, McFayden'in Fas'a bir gezi sırasında satın aldığı kilimler ve seramikler ile küratörlü eklektizmi çalan orta yüzyıl antikalar tarafından yumuşatılıyor. Ama belki de hiçbir şey McFayden'in müzeğe layık çağdaş sanat çeşitliliğinden daha fazla cesaret konusundaki yeteneğini yansıtmaz. “Koleksiyonum, dünya hakkında nasıl hissettiğimin görsel bir ifadesidir,” diyor McFayden evinde sergilenen parçalardan. Mutfağındaki hayatı ve Brancusi başı ile evinin girişinde asılı kalan Awol Erizku'nun Bambu Küpeli Kız arasında paralellikler çiziyor . “Hak kazanmak istemediğiniz şeyleri geri almakla ilgili” diyor. “Siyah bir kadın ve boşanmış bir kadın olarak, nihayet dünyada kendime yer açmış gibi hissediyorum. Bu evi yapmak sesimi geri kazanmama yardımcı oldu. ”